Νομολογία Δημοσίου Δικαίου

March 27, 2018: Μη ευθύνη του Δημοσίου για αυτοκτονία κρατουμένου σε φυλακές- Απόφαση 2756/2017 Τμ. Α' Συμβουλίου της Επικρατείας

Νομολογία


posts  Δημόσιο Δίκαιο / Νομολογία / Μη ευθύνη του Δημοσίου για αυτοκτονία κρατουμένου σε φυλακές- Απόφαση 2756/2017 Τμ. Α' Συμβουλίου της Επικρατείαςposts



ethemis

Μη ευθύνη του Δημοσίου για αυτοκτονία κρατουμένου σε φυλακές- Απόφαση 2756/2017 Τμ. Α' Συμβουλίου της Επικρατείας

Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ως προς το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως σύμφωνα με τα άρθρα 53 παρ. 3 και παρ. 4 του π.δ, 18/1989, όπως αντικαταστάθηκαν με το άρθρο 12 παρ. 1 Ν. 3900/2010 και ιδίως ως προς την παρ. 3, όπως συμπληρώθηκε από το άρθρο 15 παρ. 2 Ν. 4446/2016. Κατά την έννοια των ανωτέρω διατάξεων, για το παραδεκτό της ασκήσεως αιτήσεως αναιρέσεως υπό την ισχύ του Ν.3900/2010 απαιτείται να συντρέχουν σωρευτικά οι προϋποθέσεις των παρ. 3 και 4 του άρθρου 53 του π.δ. 18/1989, ήτοι το ελάχιστο ποσό της διαφοράς των 40.000 ευρώ, αλλά και το βάρος του αναιρεσείοντος, επί ποινή ολικού ή μερικού απαραδέκτου, να τεκμηριώσει με ειδικούς και συγκεκριμένους ισχυρισμούς που περιέχονται στο εισαγωγικό δικόγραφο είτε ότι δεν υπάρχει νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας επί του συγκεκριμένου νομικού ζητήματος, δηλαδή επί ζητήματος ερμηνείας διατάξεως νόμου ή γενικής αρχής του ουσιαστικού ή δικονομικού δικαίου, η οποία είναι κρίσιμη για την επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου αγόμενης διαφοράς, είτε ότι οι παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως επί συγκεκριμένου νομικού ζητήματος, η επίλυση του οποίου ήταν αναγκαία για τη διάγνωση της οικείας υποθέσεως, έρχονται σε αντίθεση προς παγιωμένη ή πάντως μη ανατραπείσα νομολογία, επί του αυτού νομικού ζητήματος και υπό τους αυτούς όρους αναγκαιότητας για τη διάγνωση των σχετικών υποθέσεων, ενός τουλάχιστον εκ των τριών ανωτάτων δικαστηρίων (Σ.τ.E., ΑΠ, ΕλΣ) ή του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου ή προς ανέκκλητη απόφαση διοικητικού δικαστηρίου (Σ.τ.Ε. 797/2013 7μ., 1319/2015, 1765/2015, 419/2016). Περαιτέρω, θα πρέπει ο ισχυρισμός αυτός να μην αναφέρεται σε ζητήματα αιτιολογίας συνδεόμενα με το πραγματικό της υπό κρίση υποθέσεως, αλλά αποκλειστικά σε ζητήματα ερμηνείας διατάξεως νόμου ή γενικής αρχής, δυνάμενης να έχει γενικότερη εφαρμογή , ανεξαρτήτως διατυπώσεώς της στη μείζονα ή ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.

Το δικάσαν Διοικητικό Εφετείο απέρριψε την έφεση των αναιρεσειόντων, καθώς έκρινε πως οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι της δικαστικής φυλακής έλαβαν τα κατάλληλα προληπτικά και θεραπευτικά μέτρα κράτησης του θανόντος κρατουμένου, συγγενούς των αναιρεσειόντων. Η δε αυτοκτονία δεν θα μπορούσε λογικά να προβλεφθεί και να αποτραπεί από αυτούς και ,κατά συνεπεία, δεν θεμελιώνεται ευθύνη του Ελληνικού Δημοσίου προς αποζημίωση.

Περαιτέρω, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, για το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως απαιτείται η τεκμηρίωση της συνδρομής των προϋποθέσεων του άρθρου 53 παρ. 3 και παρ. 4 του π.δ. 18/1989.  Με τους λόγους αναιρέσεως αμφισβητείται η κρίση του δικάσαντος Διοικητικού Εφετείου σχετικά με την πληρότητα της αιτιολογίας της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, τη μη λήψη υπόψη ουσιώδους αποδεικτικού μέσου και την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ πράξεων των οργάνων του Ελληνικού Δημοσίου και του επελθόντος ζημιογόνου αποτελέσματος. Προς άρση δε του απαραδέκτου της αιτήσεως προβάλλεται αντίθεση της αναιρεσιβαλλομένης προς πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Αρείου Πάγου, παρατίθενται δε στην συνέχεια αποσπάσματα αποφάσεων των δικαστηρίων αυτών, τα οποία αναφέρονται σε γενικότερα ζητήματα αναιρετικού ελέγχου της ανεπαρκούς αιτιολογίας και του αιτιώδους συνδέσμου. Η αντίθεση όμως αυτή, όπως προβάλλεται με την κρινόμενη αίτηση, δεν αναφέρεται σε νομικό ζήτημα κρίσιμο για την επίλυση της διαφοράς, καθόσον δεν αφορά την ερμηνεία διατάξεως νόμου ή γενικής αρχής στην οποία προέβη το δικάσαν Διοικητικό Εφετείο αλλά ανάγεται σε ζητήματα αιτιολογίας της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως συνδεόμενα με το πραγματικό της κρινομένης υποθέσεως. και, συνεπώς, ο ως άνω ισχυρισμός δεν προβάλλεται παραδεκτώς.

Σχετικά με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως ότι το δικάσαν Διοικητικό Εφετείο κατά παράβαση των άρθρων 147, 148, 185 και 186 ΚΔΔ δεν έλαβε υπόψη του τη νομίμως προσκομισθείσα ένορκη βεβαίωση, ληφθείσα στο πλαίσιο ποινικής δίκης, δεν προβάλλεται κανένας ειδικός ισχυρισμός προς άρση του απαραδέκτου.

Η αίτηση αναιρέσεως απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, διότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις παραδεκτού του άρθρου 53 παρ. 3 του π.δ. 18/1989.


LATEST POSTS



ethemis legal studies

Εκπαιδευτικά           Προγράμματα

Για νομικούς & δικηγόρους από εκπαιδευτικούς φορείς στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

View more
ethemis map

Επιστημονική            Αρθρογραφία

Από την Συντακτική Ομάδα του Ethemis.gr

View more
ethemis case law

Noμοθεσία

Οι νόμοι που έχουν δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως

View more
ethemis map

EΚΔΗΛΩΣΕΙΣ            ΦΟΡΕΩΝ

Εκδηλώσεις Nομικού Eνδιαφέροντος από ποικίλους θεσμικούς Φορείς

View more
ethemis case law

Noμολογία

Σημαντικές δικαστικές αποφάσεις, ιδίως των ανωτάτων δικαστηρίων της χώρας

View more
ethemis map

Προκηρύξεις

Προκηρύξεις Δημοσίου και Αγγελίες για δικηγόρους & νομικούς.

View more
social media news

Social           Media            Streaming

Ροή ειδήσεων από τα κοινωνικά δίκτυα του www.ethemis.gr

View more
ethemis international news

Διεθνή                      Νέα

Διεθνή Νομικά Νέα και Αρθρογραφία, Νομολογία ΕΔΔΑ και αποφάσεις Διεθνών Δικαστηρίων

View more
ethemis map

Δελτία            Τύπου

Ανακοινώσεις ΔΣΑ, δικαστικών ενώσεων, ανεξάρτητων αρχών, θεσμικών φορέων.

View more
ethemis map

ΠΟΙΝΙΚΟΣ            ΧΑΡΤΗΣ

Διαδραστικός Χάρτης γεωκωδικοποίησης όλων των Ελληνικών Σωφρονιστικών Καταστημάτων.

View more