Μετά την άρνηση του Υπουργού Δικαιοσύνης να δεσμευτεί για τα  θέματα,  που του έθεσε η Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, για την μεταφορά δικαστικών αρμοδιοτήτων σε συμβολαιογράφους,  αποφασίστηκε, ως γνωστόν, αποχή από τα καθήκοντά μας.
    Αναρωτιέμαι ειλικρινώς σε τι εξυπηρετεί η αποχή αυτή και γιατί είναι πενθήμερη και όχι 48ωρή ή τριήμερη; Υπάρχει περίπτωση να ιδρώσει το αυτί του Υπουργού,  ή της Κυβέρνησης; Όχι βέβαια!  ΄Εχουν γίνει «σημεία και τέρατα» όλο αυτό το χρονικό διάστημα από τον Οκτώβριο του 2009 μέχρι σήμερα. ΄Εχουν ανατραπεί τα πάντα! Βασικές συνταγματικές διατάξεις,  θεμελιώδη δικαιώματα του εργατικού δικαίου έχουν πάει «περίπατο» και είναι αμφίβολο αν και πότε θα «επιστρέψουν»! Για όσους δεν το έχουν καταλάβει βρισκόμαστε,  ατύπως μεν ουσιαστικώς δε,  σε κατάσταση πολιορκίας! Υπάρχει πλήρης εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 48 του Συντάγματος. Μόνο η απόφαση της Βουλής απομένει για την τυπική κήρυξη της χώρας στην  κατάσταση αυτή!
    Η εκχώρηση δικαστικών αρμοδιοτήτων στους συμβολαιογράφους, οι οποίοι αντιμετωπίζουν σοβαρότατο πρόβλημα, -εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, που είχε ως αποτέλεσμα την ελεύθερη πτώση της οικοδομικής δραστηριότητας και την κατακόρυφη μείωση των μεταβιβάσεων ακινήτων- για την έκδοση διαταγών πληρωμής,  συναινετικών διαζυγίων,  θέτει πρωτίστως ένα ακόμη σοβαρό ζήτημα αντισυνταγματικότητας. Αξιοσημείωτο είναι ότι όλες αυτές οι απόψεις διατυπώνονται με Αντιπρόεδρο – δίκην Αναπληρωτού Πρωθυπουργού,  Καθηγητή – Συνταγματολόγο. 
    Αυτή η Κυβέρνηση, βέβαια, μας έχει συνηθίσει στην αντισυνταγματικότητα και τουλάχιστον  δεν μας ξαφνιάζει πλέον!
    Απευθυνόμενος, όμως,  στον επί της Δικαιοσύνης  Υπουργό θα ήθελα να του επισημάνω ότι είναι άκρως προσχηματικός ο ισχυρισμός ότι δήθεν θα ξεφορτωθούν τα πινάκια,  αν αποσυρθούν οι προσημειώσεις υποθήκης, τα συναινετικά διαζύγια  και οι διαταγές πληρωμής. Θα υπάρξει μια μικρή αποσυμφόρηση, που δεν θα επιλύσει το πρόβλημα.  Είναι γνωστό σε όλους μας, όσοι τουλάχιστον κινούμαστε στους χώρους των Πολιτικών Δικαστηρίων,  ότι δεν «φορτώνουν» τα πινάκια αυτές οι διαδικασίες, αλλά τα ποινικά, και όλες οι άλλες υποθέσεις αστικού δικαίου. Αυτες συμβάλλουν στο τέλμα και στο αδιέξοδο της δικαιοσύνης, σε συνδυασμό με την δυσκινησία της ίδιας της δικαιοσύνης, αλλά και την έλλειψη κάποιας τολμηρής και αποτελεσματικής λύσης στο θέμα του ωραρίου [παράτασή του έστω για περιορισμένο χρονικό διάστημα], η και σε θέματα ακόμα και συμμετοχής δικηγόρων στην απονομή της δικαιοσύνης, όπως γίνεται και σε άλλες πολιτισμένες χώρες. Σχετική πρόταση, άλλωστε, έχει διατυπωθεί και από τον  ΄Ελληνα Δικαστή του Δικαστηρίου της Ε.Ε. Κο Βασίλειο Σκουρή.
    Δεν θα σταθώ,  όμως,  στο άρθρο μου μόνο στην περιγραφή της κυβερνητικής πρότασης και στις συνέπειές της. θα ήθελα ν’ απευθυνθώ προς την Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος και προς όλους τους συναδέλφους δικηγόρους και να ρωτήσω : Υπάρχει κάποια πρόταση,  αν τελικά η κυβέρνηση παρακάμψει τις όποιες αντιδράσεις και μεταφέρει τις αρμοδιότητες στους συμβολαιογράφους;  Δεν γνωρίζω αν έχει διατυπωθεί κάποια εναλλακτική πρόταση! Προσωπικά δεν έχω ακούσει κάτι.
    Η άποψή μου,  εφόσον η Κυβέρνηση αγνοήσει [για μια ακόμη φορά ] τους αρμοδίους φορείς [δικαστές, δικηγόρους ], ανακαλύψει τη νομική λύση  και προχωρήσει στην εκχώρηση δικαστικής εξουσίας στους συμβολαιογράφους,  είναι η πλήρης απελευθέρωση του επαγγέλματος συμβολαιογράφου – δικηγόρου ως εξής :
    Ο δικηγόρος να μπορεί και εκείνος να συντάσσει συμβόλαια [τα οποία ούτως ή άλλως συντάσσονται με δικό του σχέδιο], ειδικά πληρεξούσια, να διενεργεί πλειστηριασμούς και, εφόσον εφαρμοστεί, να εκδίδει διαταγές πληρωμής, προσημειώσεις  υποθήκης και συναινετικά διαζύγια.
    Αντίστοιχα,  ο συμβολαιογράφος να μπορεί να πραγματοποιεί παραστάσεις στα δικαστήρια, να συντάσσει αγωγές και ν’ αναλάβει, εφόσον το επιθυμεί,  την μέχρι σήμερα δραστηριότητα των δικηγόρων.

Σε κάθε περίπτωση, η παράσταση των δικηγόρων στις προτεινόμενες -υπό μεταφορά-  αρμοδιότητες στους συμβολαιογράφους, πρέπει να είναι υποχρεωτική, γιατί ο δικηγόρος έχει,  με βάση το εθιμικό δίκαιο, αλλά και τους δικηγορικούς κώδικες παγκοσμίως,  τον ρόλο του νομικού παραστάτη και χρειάζεται για την σύνταξη της διαταγής πληρωμής και της αίτησης προσημείωσης υποθήκης, καθώς και για την αίτηση συναινετικού διαζυγίου, ιδίως στις περιπτώσεις που υπάρχουν ανήλικα τέκνα και απαιτείται η σύνταξη ιδιωτικού συμφωνητικού ανάθεσης της επιμελείας των τέκνων, θέματα, τα οποία δεν μπορεί ν’ αντιμετωπίσει μόνος του ο εκάστοτε εντολέας. Ούτε και μπορεί να επωμιστεί το ρόλο του δικαστικού συμπαραστάτη ο νομικός, που θα εκδίδει την διαταγή πληρωμής, ή το συναινετικό διαζύγιο,  ή την προσημείωση υποθήκης.
    Η  ανάθεση των παραπάνω αρμοδιοτήτων και σε δικηγόρους, εφόσον υιοθετηθεί η πρόταση του Υπουργείου Δικαιοσύνης,  θα συμβάλλει και σε δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, αφού ο δικηγόρος, που θ’ αναλάβει τα παραπάνω καθήκοντα,  θα χρειαστεί  και γραμματειακή υποστήριξη. 
    Επομένως, κατά την ταπεινή μου θέση, θεωρώ ότι θα πρέπει, πηγαίνοντας στο τραπέζι του Κου Υπουργού Δικαιοσύνης,  να «ριξουμε», ως αντιπρόταση και αντεπίθεση  και    αυτή την πρόταση επί τάπητος, εάν ο Υπουργός επιμείνει στο θέμα αυτό. Η στείρα άρνηση, χωρίς εναλλακτική πρόταση,  η οποία δίδει και μια εικόνα στον κόσμο ότι οι δικηγόροι προσπαθούν να κρατήσουν τα «κεκτημένα» τους και να μην χάσουν χρήματα από την διαρροή των  υποθέσεων αυτών από τα δικαστήρια στους συμβολαιογράφους, τουλάχιστον όπως προβάλλεται από τα μέσα δημόσιας ενημέρωσης, δεν οδηγεί παρά σε αδιέξοδο. Πέραν αυτού του αδιεξόδου, η αποχή από τα καθήκοντά μας δεν επιτυγχάνει τίποτα περισσότερο από την συσσώρευση υποθέσεων στα πινάκια και την «ασφυξία» των δικαστηρίων, ενώ μικρή είναι η «ζημία» που υφίσταται το ελληνικό δημόσιο, αφού θα εισπράξει αυτά, που είναι να εισπράξει [παράβολα, δικαστικό ένσημο, φπα από γραμμάτια, ποινές κλπ] με κάποια καθυστέρηση.
    Συνεχώς μας ξαφνιάζουν και μας «τρομοκρατούν» με τις ανεκδιήγητες, ανεπεξέργαστες, ανεύθυνες, εξωφρενικές, αντισυνταγματικές  και εν πολλοίς ανεδαφικές προτάσεις τους. Ας τους ξαφνιάσουμε κι εμείς και ας  αντεπιτεθούμε με προτάσεις και επιχειρήματα, που θ’ αυξήσουν την δικηγορική ύλη, και θ’ αποσυμφορήσουν, όσο το επιτύχουν,  την δικαιοσύνη, εφόσον  κριθεί ότι είναι συμβατές  με το σύνταγμα και δεν παραβιάζουν  την διάκριση των εξουσιών.

Δημητρίου Σπυρόπουλου, δικηγόρου Δ.Σ.Α.